Terugblikje Geheugenkoor

25 september 2015

 

 

Het thema van vanmiddag is Herfst. In verschillende onderdelen komt dat goed naar voren.

 

Bijvoorbeeld in het lied What a wonderful world. Maar dan in een hertaling van Loek. Het verhaalt over de herfstkleuren rood, bruin en geel. De vallende blaadjes. De grijze wolken. De regenbogen. De paddenstoelen. Het wordt gezongen door Patrick, Loek en Mieke. Zo mooi!

De tekst staat onder dit Terugblikje.

 

De voordracht ĎHeb meelij Jetí refereert niet aan de romantiek van de herfst. Nee, die gaat vooral over de koude nachten. Pyjamaís en dekens zijn weer nodig.

Ria B draagt dan ook een grote, blauwe herenpyjama. In haar haast om in het warme bed te komen, is deze scheef dichtgeknoopt. Greet draagt een nachtjapon. Even snel met wasknijpers voorgespeld.

En dan begint het hilarische spel. Greet zingt het refrein als een rasechte, Amsterdamse artieste. Haar vader was in zijn jeugd straatmuzikant. Daar heeft ze haar talent waarschijnlijk van geŽrfd.

Koen is nietsvermoedend bij het zingende stel op een stoel gezet. Hij ondergaat de voorstelling met een brede lach en veel mimiek.

In het lied zingt de man zijn vrouw toe. Greet neemt de rol van de man over en zingt Koen toe. Met brede gebaren en veel expressie. Heb meelij Jet!

Onder groot applaus gaan ze weer af.

De tekst van het lied staat in zijn geheel onder dit Terugblikje. Te leuk om in te korten.

 

De herfst horen we ook in de muziek van Gertje (dwarsfluit) en Annemiek (accordeon). Zij spelen het stuk Herfst uit de Vier Jaargetijden van Vivaldi. Zo anders dan de voordracht van Greet en Ria. Sfeervol. Als ze stoppen met spelen is het even stil.

 

We beŽindigen de middag dansend op de klanken van het lied In het kleine cafť aan de haven. Een lied, geschreven door Pierre Kartner uit 1976. Hij schreef het lied in ít Schippershuis in Hoorn. De dansvloer is vol. Na afloop geeft Nico een rondje. Feest!

 

Groet,

Marja

 

Heb meelij Jet

(Kees Pruis 1929)


De Jansens leven heel den dag

In harmonie en vree

Ik zeg expres Ďden heelen dagí

Want ís nachts O wee! O wee!

Er is een bed, dat is zoo nauw

En zij een tweehonderd-kilo-vrouw

Zij is een walvisch, hij een sprot,

Zodoende komt er mot!

En ligt het stel in bed,

Begint de groote pret.

 

Refrein:

Heb meelij Jet! Heb meelij Jet!

Is er voor mij dan geen plaats meer in bed?

Ik lig met mijn rug op de scherpe rand

En Ďk hang voor de helft uit het ledikant

Heb meelij Jet! Heb meelij Jet!

Is er voor mij dan gen plaats meer in bed?

Jij neemt de dekens, o monstervrouw,

Ik bibber van de kou!

 

Hij heeft een strop, want Jet was slank

Toen hij haar handje vroeg

En toen zij trouwden was hun bed

Voor beiden groot genoeg

Maar Jansen werkte hard,

Zoodat hij mager werd gelijk een lat

Zij werd maar dikker onze Jet

Nu zwemt ze in dír vet

Draait zij in ít ledikant

Dan vliegt hij aan de wand!

 

Refrein

 

Het was een daalder waard te zien

In bed dat vreemde stel

Een hooge berg was zij,

En hij wat beentjes met een vel

Het komt nog zoo ver, zekíren keer

Dan slaakt de man zín kreet niet mee

Dan hangt ie als een dode mug

Aan Jet dír vette rug!

En ít allerlaatste woord

Dat Jet nog van hem hoort:

 

Refrein

 

Melodie                                What a wonderful world 

Nederlandse tekst             Loek Braber

 

Ik zie bomen rood, bruin en geel

De blaadjes vallen; het zijn er veel

En ik denk bij mezelf: de herfst is zo mooi!

 

Ik zie wolken grijs, de lucht is blauw

Een regenboog daar, voor mij en jou

En ik denk bij mezelf: de herfst is zo mooi!

 

De kleuren van een paddenstoel, zo plotsíling in het bos

Ze kleuren zo mooi, temidden van het mos

Ik zie hand over hand, overal zaad

Het leven moet door; daís waar ít om gaat!

 

Ik zie regen en damp, wind en storm

Een egel op zoek naar een regenworm

En ik denk bij mezelf: de herfst is zo mooi!

Ja, ik denk bij mezelf: de herfst is zo mooi!